Lid van de V.B.A.G.

Vereniging ter Bevordering van Alternatieve Geneeswijzen

Homeopathie

 

Similia Similibus Curentur
Similia similibus curentur: ofwel het gelijke met het gelijksoortige genezen wordt ook wel het gelijksoortigheidsprincipe genoemd. Hierbij wordt gesteld dat een stof die in een gezond persoon klachten kan veroorzaken, ook in staat is een persoon met dezelfde klachten te genezen. Dit principe werd 2000 jaar geleden al door Hippocrates be-schreven.
Binnnen de reguliere geneeskunde wordt dit principe niet erkend en werkt men met het tegenovergestelde principe: klachten worden behandeld met een stof die het tegen-overgestelde effect heeft.
Voor de homeopathie begint de similiawet eigenlijk in het jaar 1790 waarin Hahnemann "Treatise on Malaria" van de Schot Cullen vertaalt. In dit artikel schrijft prof. Cullen onder andere over de werking van kinabast, de bast van de kinaboom waaruit het kinine gehaald wordt. Hahnemann is niet tevreden met de verklaring die Cullen geeft voor de werking tegen Malaria (de bittere stof in Kinabast zou de maag versterken). De zeer kritische Hahnemann neemt een kleine hoeveelheid van het geneesmiddel in: 'Ik nam bij wijze van experiment tweemaal per dag vier drachmes kinabast. Eerst werden mijn voeten en vingertoppen koud; ik werd slap en suf; vervolgens begon mijn hart snel te kloppen en werd mijn pols snel en zwak; onverdraaglijke angst, beven, een gevoel van uitputting in alle ledematen; vervolgens kloppingen in mijn hoofd, rode wangen en dorst, kortweg alle symptomen die normaal kenmerkend zijn voor wisselkoorts deden zich voor. Korte tijd had ik last van kenmerkende malaria-symptomen als verwardheid, een soort stijfheid in alle ledematen en een verdoofd, onaangenaam gevoel dat in het beenvlies schijnt te zetelen, in elk bot van het lichaam. Deze hevige aanval duurde telkens twee of drie uur en keerde terug als ik de dosis herhaalde, anders niet. Ik hield er mee op en was goed gezond".

Dit experiment waarbij een gezonde proefpersoon een stof inneemt en precies observeert en registreert wat voor invloed die stof heeft op het organisme, noemt men een geneesmiddelproef of een prooving. De verzameling van alle verschijnselen van verscheidene proefpersonen die dezelfde stof hebben ingenomen, noemt men het geneesmiddelbeeld van die stof.
Dit vond Hahnemann een opmerkelijke ontdekking en hij vroeg zich af of dit een eenmalige gebeurtenis was of dat hetzelfde ook voor andere geneesmiddelen zou gelden. Om het antwoord op deze vragen te vinden begon Hahnemann allerlei stoffen op zichzelf uit te proberen. Maar ook familieleden, vrienden en kennissen en mede-werkers werden ingeschakeld voor zijn proefnemingen met geneeskrachtige stoffen. Telkens wanneer iemand een stof had ingenomen werd nauwkeurig genoteerd welke verschijnselen bij de proefpersoon optraden.
Daarbij werd niet alleen op de lichamelijke verschijnselen gelet, maar ook op verande-ringen op emotioneel en mentaal gebied. Via deze werkwijze werd van een groot aantal stoffen de uitwerking(en) op proefpersonen bekend. Na enkele jaren beschikten Hahnemann en zijn medewerkers over de resultaten van tientallen geneesmiddelproeven. Sommige geneesmiddelen bleken in staat te zijn meer dan duizend symptomen bij de verschillende proefpersonen te veroorzaken!
Voordat Hahnemann met zijn vondst naar buiten kwam, gingen nog 6 jaar voorbij, waarin hij onafgebroken studeerde en schreef. Op verzoek van hertog Ernst von Gotha bracht hij een jaar door op diens jachtslot Georgenthal om een hoge ambtenaar te behandelen. Deze man leed aan een langdurige manische toestand, een psychiatrische aandoening. De wijze waarop Hahnemann deze patiënt behandelde was zeer humaan en ook voor onze maatstaven vooruitstrevend. De man was na een jaar genezen.
Vandaag de dag is het gelijksoortgheidsprincipe nog steeds de basis voor de homeopathie en de werking hiervan wordt steeds weer in de praktijk bevestigd.

Kortom:
Homeopathie is een natuurlijke én wetenschappelijke geneeswijze. De grondlegger ervan is Samuel Hahnemann. Hij was arts en scheikundige. In de tweede helft van de achttiende eeuw ontdekte hij een belangrijke natuurwet: een stof die bepaalde ver-schijnselen in een gezond lichaam kan opwekken, is ook in staat diezelfde verschijnselen in een ziek lichaam te genezen.
Dit is het basisprincipe van de homeopathie geworden.

75% van de Nederlanders staat positief tegenover homeopathie. En terecht.
Homeopathie is geschikt bij het behandelen van allerlei ziekten en kwalen.

Het doel van homeopathie is het aktiveren van het zelfgenezend vermogen, waardoor het natuurlijke evenwicht herstelt, zowel lichamelijk als psychisch.